درباره معصوم بودن امامان / محسن كديور

كديورنوشته اي كه در ادامه ارايه مي شود نتيجه تحقيقات آقاي محسن كديور در اين زمينه است. كديور در اين بحث كه امامان شيعه در قرنهاي اوليه اسلام به ابرار شناخته ميشدند و موضوع معصوم بودن آنها حتي در بين برخي عالمان شيعه مطرح نبوده است مسئله را بررسي نموده و در قالب يك كار تحقيقي نتايج يافته هاي خود را بيان مي كند. بديهي است اولا آنچه ايشان مطرح نموده است نظريه اي است مبتني بر يافته ها و برداشتهاي وي، و در ثاني برخلاف تصور، موضوع معصوم بودن يا نبودن امامان شيعه چيزي از حقانيت آنها كم نمي كند. اميد است محققين و روشنفكران (به معناي اصيل آن) بدور از غوغاهاي سياسي و وابستگيها در چنين موضوعاتي آزادانه تحقيق و روشنگري نمايند و اسلام پويا و علوي را آنچنانكه بود به نسل جوان كه متاسفانه اسلام را از زبان و رفتار متوليان رسمي دين دولتي شنيده و در نتيجه رميده اند بشناسانند. و مهمتر، همانگونه كه شريعتي عزيز ميگفت روشنفكران ياد بگيرند به زبان نسل خود حرف بزنند و گرنه سرنوشت حرف و سخن آنها صرفا گزارشي بر گزارشات انبار شده در آرشيوها خواهد افزود. «مهاجر»

قرائت فراموش شده ؛ بازخوانی نظریۀ ‹علمای ابرار› ، تلقی اولیۀ اسلام شیعی از اصل ‹امامت›

امامت كانوني‌ترين اصل در تلقي شيعي از اسلام است. سوال اين است كه آيا شيعيان درباره اين اصل همواره همانگونه مي‌انديشيده‌اند كه امروز مي‌انديشند يا اين اصل در طي قرون و اعصار، بويژه پنج قرن نخستين دچار تطور و تحول شده است؟ فرضيه اين تحقیق تحول جدي اصل امامت طي قرون سوم تا پنجم است. به اين معني كه از اوايل قرن دوم، يك تلقي فرابشری از امامت پديدار مي‌شود.

ادامهٔ مطلب »

Advertisements
نوشته شده در اجتماعي, اسلام, شيعه. برچسب‌ها: . 2 Comments »