عيسي مسيح و فريسيان!- شريعتي

مسيح نام عيسي نيست. مسيح صفت عام، به معني «موعود منتظر» است.

مسيح بزرگترين تغيير دهنده تاريخ انسان در كره زمين است. همين بچه، خط هم نداشت، سواد هم نداشت، كتاب هم نخوانده بود، فيلسوف و اين حرف ها هم نبود، كودك يتيمي بود، بي سرپرست و بي پايگاه اجتماعي، يك ماهيگير بي كس و كار گمنامي در كنار بحر احمر و مي بينيم كه تاريخ بشر را عوض مي كند و تمدن ها مي سازد.

عيسي بي كس و كار، ماهيگيري گمنام بر كناره ي بحر احمر ، ناگهان در برابر «سزار» قد علم مي كند و امپراطوري وحشي و آدم خوار در زير ضربات روح پاك وي فرو مي ريزد و سپس داستانش، داستان زجر است و دار است و قتل عام ها.

عيسي را نگاه كنيد! با رنجهايش و ضربه هايي كه تا آخر، تا لحظه ي مرگش مي خورد و بر داري كه مي رود-به قول آنها-و شكست و نابوديي كه نصيبش مي شود و خيانتهايي كه تحمل مي كند، و همه فشارها،  تهمت ها و بدگويي ها، و زشت ترين اتهاماتي كه به خود و مادرش نسبت داده مي شود، همه به دست «فريسيان» است. و فريسيان مدافعان و متوليان دين زمانند. اينها مادي نبودند «زنادقه» نبودند، «دهري» نبودند، آن موقع مادي نبوده است، اينها معتقدان و ادامه دهندگان و متوليان دين شرك در برابر عيسي و پيروانش بوده اند.

شريعتي